Wydawca treści
Łowiectwo
W lasach żyje ok. 60 proc. z 618 gatunków kręgowców występujących w Polsce. Rozwój cywilizacji zachwiał odwieczną równowagą i regułami obowiązującymi w ekosystemach leśnych, co wpływa także na bytujące tam zwierzęta. Dlatego obecnie ich liczebność, sposoby opieki nad nimi, a także możliwości zapobiegania szkodom od zwierzyny – reguluje prawo: polskie i unijne.
Łowiectwo jest elementem ochrony środowiska przyrodniczego – tak definiuje je ustawa „Prawo łowieckie" z 1995 r. Zwierzęta łowne (20 proc. gatunków ssaków i 12 proc. ptaków występujących w Polsce) są dobrem ogólnonarodowym i własnością Skarbu Państwa. Gospodarowaniem zwierzyną łowną, zgodnie z zasadami ekologii oraz racjonalnej gospodarki leśnej, rolnej i rybackiej, zajmują się myśliwi zrzeszeni w Polskim Związku Łowieckim oraz leśnicy.
Fauna leśna na terenie Nadleśnictwa Prudnik jest bardzo bogata. Zwierzyna gruba reprezentowana jest przez jelenie, daniele, sarny, muflony i dziki. Jeleń jest u nas zwierzyną przechodnią (liczebność jest bardzo zmienna). Liczebność danieli szacuje się na około 250 szt., a saren na 7000 szt.. Populacja dzika jest mocno redukowana ze względu na zagrożenie afrykańskim pomorem świń (docelowo 1 szt. na 1000 ha). Pojedyncze kierdle muflonów spotykane są w rejonie wsi Trzebina koło Prudnika. Wyjątkowo pojawiają się na naszych terenach łosie. Z gatunków chronionych (kiedyś łownych) spotkać można wydrę i bobra. Na obszarach położonych przy granicy z Czechami nie można wykluczyć spotkania z rysiem.
Zwierzyna drobna bytująca na terenie naszego nadleśnictwa to głównie drapieżniki: lisy, borsuki, jenoty, tchórze, kuny, norki amerykańskie oraz ptaki łowne: bażanty, kuropatwy, krzyżówki, grzywacze, słonki i łyski. Liczebność zajęcy od wielu lat utrzymuje się na bardzo niskim poziomie. Do najbardziej zagrożonych zwierząt należą dzikie króliki. Niepokojące są także pierwsze doniesienia o możliwości występowania szopa pracza.
Najnowsze aktualności
Polecane artykuły
Lasy łęgowe
Lasy łęgowe
Lasy łęgowe zwane krótko łęgami to nasze najbogatsze a jednocześnie najbardziej zagrożone zbiorowiska leśne.
Ich istnienie związane jest głównie z dolinami rzek różnej wielkości. Warunkiem prawidłowego funkcjonowania typowych łęgów są coroczne krótkookresowe zalewy. Tak jest w przypadku występujących nad większymi rzekami łęgów jesionowo-wiązowych. Spośród drzew najlepiej czują się w nich topole, jesiony, wiązy i dęby, a więc gatunki o największych wymaganiach siedliskowych. Silnie przekształcone resztki tych zbiorowisk możemy dziś jeszcze obserwować nad Nysą Kłodzką i kilkoma jej dopływami. Na obszarach podgórskich i w górach również wykształciły się różne typy lasów łęgowych. W Górach Opawskich, w dolinach wartkich potoków, występuje tzw. podgórski łęg jesionowy. Podobnie jak łęg jesionowo-wiązowy na niżu, las ten stanowi ostoję ogromnego bogactwa form życia, wyraźnie odróżniającą się na tle porastających zbocza buczyn, dąbrów i świerczyn. Zgodnie z przyrodniczą inwentaryzacją z 2008 roku zbiorowiska zbliżone do naturalnych łęgów stanowią zaledwie 4 % wszystkich drzewostanów w nadleśnictwie.
