Wydawca treści Wydawca treści

Łowiectwo

W lasach żyje ok. 60 proc. z 618 gatunków kręgowców występujących w Polsce. Rozwój cywilizacji zachwiał odwieczną równowagą i regułami obowiązującymi w ekosystemach leśnych, co wpływa także na bytujące tam zwierzęta. Dlatego obecnie ich liczebność, sposoby opieki nad nimi, a także możliwości zapobiegania szkodom od zwierzyny – reguluje prawo: polskie i unijne.

Łowiectwo jest elementem ochrony środowiska przyrodniczego – tak definiuje je ustawa „Prawo łowieckie" z 1995 r. Zwierzęta łowne (20 proc. gatunków ssaków i 12 proc. ptaków występujących w Polsce) są dobrem ogólnonarodowym i własnością Skarbu Państwa. Gospodarowaniem zwierzyną łowną, zgodnie z zasadami ekologii oraz racjonalnej gospodarki leśnej, rolnej i rybackiej, zajmują się myśliwi zrzeszeni w Polskim Związku Łowieckim oraz leśnicy.

Fauna leśna na terenie Nadleśnictwa Prudnik jest bardzo bogata. Zwierzyna gruba reprezentowana jest przez jelenie, daniele, sarny, muflony i dziki. Jeleń jest u nas zwierzyną przechodnią (liczebność jest bardzo zmienna). Liczebność danieli szacuje się na około 250 szt., a saren na 7000 szt.. Populacja dzika jest mocno redukowana ze względu na zagrożenie afrykańskim pomorem świń (docelowo 1 szt. na 1000 ha). Pojedyncze kierdle muflonów spotykane są w rejonie wsi Trzebina koło Prudnika. Wyjątkowo pojawiają się na naszych terenach łosie. Z gatunków chronionych (kiedyś łownych) spotkać można wydrę i bobra. Na obszarach położonych przy granicy z Czechami nie można wykluczyć spotkania z rysiem.

Zwierzyna drobna bytująca na terenie naszego nadleśnictwa to głównie drapieżniki: lisy, borsuki, jenoty, tchórze, kuny, norki amerykańskie oraz ptaki łowne: bażanty, kuropatwy, krzyżówki, grzywacze, słonki i łyski. Liczebność zajęcy od wielu lat utrzymuje się na bardzo niskim poziomie. Do najbardziej zagrożonych zwierząt należą dzikie króliki. Niepokojące są także pierwsze doniesienia o możliwości występowania szopa pracza.


Polecane artykuły Polecane artykuły

Powrót

Lasy grądowe

Lasy grądowe

Regulacje rzek często prowadzą do zakłócenia zalewów a przez to do przekształcenia łęgu w inny typ lasu liściastego – las grądowy.

Grąd to najbardziej charakterystyczne zbiorowisko dla całego opisywanego obszaru. Botanicy rozpoznają je po licznym występowaniu trzech gatunków roślin: graba, lipy (powinny mieć formę drzewiastą) oraz zakwitającej wiosną gwiazdnicy wielkokwiatowej. Ze względu na duże zróżnicowanie i szerokie spektrum siedliskowe w lasach tych możemy spotkać ogromną większość rodzimych gatunków drzew liściastych a spośród iglastych głownie jodłę, świerka i rzadko sosnę (w postaci najuboższej). Większy udział tych drzew (poza jodłą) jak i występowanie modrzewia to zwykle efekt ingerencji człowieka. Najbardziej rozpowszechniony typowy grąd to las wielopiętrowy. Górne piętro buduje dąb szypułkowy, któremu towarzyszy lipa i czasem jodła. Drugie, ale za to najważniejsze dla tego typu lasu piętro tworzą graby razem z różnymi gatunkami klonów, wiązów i drzew owocowych. Ponieważ grądy porastają zwykle gleby optymalne dla rolnictwa to one właśnie najbardziej ucierpiały od wyrębów. W nadleśnictwie zachowało się stosunkowo dużo (blisko 3000 ha) drzewostanów o charakterze grądowym, co z ponad 20-procentowym udziałem w ogólnej powierzchni daje im niekwestionowane pierwsze miejsce wśród zbiorowisk przyrodniczo cennych. Ważną cechą tych lasów jest zdolność do zachowania swoich naturalnych cech na małej powierzchni. Nawet niewielkie śródpolne kompleksy leśne mogą skrywać dobrze rozwinięte zbiorowiska grądowe.