Wydawca treści
hodowla lasu
Podstawowym zadaniem hodowli lasu jest zachowanie i wzbogacanie lasów istniejących (odnawianie) oraz tworzenie nowych (zalesianie), z respektowaniem warunków przyrodniczych i procesów naturalnych. Hodowla lasu obejmuje zbiór i przechowywanie nasion drzew, produkcję sadzonek na szkółkach, zakładanie oraz pielęgnację upraw leśnych i drzewostanów.
Hodowla lasu korzysta z dorobku nauk przyrodniczych, m.in. klimatologii, gleboznawstwa, botaniki czy fizjologii roślin. W pracach hodowlanych leśnicy dążą do dostosowania składu gatunkowego lasu do siedliska. Dzięki temu las jest bardziej odporny na zagrożenia.
Las, jeśli nie powstał w sposób naturalny, jest sadzony przez leśników. Sadzonki hoduje się w szkółkach. Uprawy są poddawane zabiegom pielęgnacyjnym i ochronnym. Mają one stworzyć optymalne warunki wzrostu dla drzew najbardziej pożądanych w składzie gatunkowym rosnącego drzewostanu. Ostatnim elementem hodowli jest wycinka drzew dojrzałych, tak aby możliwe było odnowienie lasu, w sposób optymalny dla wymagań rosnących gatunków drzew.
Przeczytaj więcej na stronie lasy.gov.pl.
W Nadleśnictwie Prudnik odnowienia obejmują rocznie ok. 190 ha. Odnowienia możemy podzielić na odnowienia sztuczne, czyli sadzenie sadzonek lub wysiewanie nasion przez człowieka, oraz odnowienia naturalne, czyli zjawisko samoistnego powstania młodego pokolenia drzew pod okapem drzewostanu lub w jego sąsiedztwie. Odnowienia naturalne w lasach zagospodarowanych nie przebiegają zazwyczaj żywiołowo, lecz są kierowane przez człowieka. Prace polegają na spulchnieniu gleby pod okapem drzewostanu w roku, w którym spodziewany jest duży urodzaj nasion, oraz rozluźnieniu drzew, tak by do dna lasu dochodziła odpowiednia ilość światła.
Bierzemy także udział w programie zwiększania lesistości kraju poprzez zalesianie gruntów rolnych i porolnych. Od połowy lat 90-tych XX wieku powierzchnia lasów w zarządzie nadleśnictwa zwiększyła się o ponad 1000 ha. Zalesienia gruntów porolnych prowadzone są zwykle wśród roślin zielnych. Osłaniają one sadzonki oraz nie dopuszczają do zachwaszczenia powierzchni.
Corocznie Nadleśnictwo Prudnik pielęgnuje ok. 720 ha gleby w uprawach leśnych. Polega to na wykaszaniu chwastów wśród drzewek. Równocześnie wykonuje się cięcia pielęgnacyjne, które w zależności od wieku drzewostanu mają inny charakter i noszą inną nazwę: czyszczenia wczesne w okresie uprawy, czyszczenia późne w okresie młodnika, trzebieże wczesne w okresie dojrzewania drzewostanu oraz trzebieże późne w okresie dojrzałości drzewostanu.
Czyszczenia wczesne wykonujemy corocznie na obszarze ok. 220 ha, czyszczenia późne – na 320 ha, trzebieże wczesne – na 600 ha, a trzebieże późne – na ok. 1000 ha.
W celu odtworzenia żywotnych i odpornych na zagrożenia lasów realizuje się tzw. przebudowę drzewostanów. Polega ona na całkowitej lub częściowej zmianie składu gatunkowego lasu, zwykle przez zastępowanie drzew iglastych liściastymi. Przebudowa jest procesem powolnym, gdyż jednym z jej celów jest utworzenie lasu zróżnicowanego pod względem wieku i budowy.
Najnowsze aktualności
Polecane artykuły
Lasy grądowe
Lasy grądowe
Regulacje rzek często prowadzą do zakłócenia zalewów a przez to do przekształcenia łęgu w inny typ lasu liściastego – las grądowy.
Grąd to najbardziej charakterystyczne zbiorowisko dla całego opisywanego obszaru. Botanicy rozpoznają je po licznym występowaniu trzech gatunków roślin: graba, lipy (powinny mieć formę drzewiastą) oraz zakwitającej wiosną gwiazdnicy wielkokwiatowej. Ze względu na duże zróżnicowanie i szerokie spektrum siedliskowe w lasach tych możemy spotkać ogromną większość rodzimych gatunków drzew liściastych a spośród iglastych głownie jodłę, świerka i rzadko sosnę (w postaci najuboższej). Większy udział tych drzew (poza jodłą) jak i występowanie modrzewia to zwykle efekt ingerencji człowieka. Najbardziej rozpowszechniony typowy grąd to las wielopiętrowy. Górne piętro buduje dąb szypułkowy, któremu towarzyszy lipa i czasem jodła. Drugie, ale za to najważniejsze dla tego typu lasu piętro tworzą graby razem z różnymi gatunkami klonów, wiązów i drzew owocowych. Ponieważ grądy porastają zwykle gleby optymalne dla rolnictwa to one właśnie najbardziej ucierpiały od wyrębów. W nadleśnictwie zachowało się stosunkowo dużo (blisko 3000 ha) drzewostanów o charakterze grądowym, co z ponad 20-procentowym udziałem w ogólnej powierzchni daje im niekwestionowane pierwsze miejsce wśród zbiorowisk przyrodniczo cennych. Ważną cechą tych lasów jest zdolność do zachowania swoich naturalnych cech na małej powierzchni. Nawet niewielkie śródpolne kompleksy leśne mogą skrywać dobrze rozwinięte zbiorowiska grądowe.