W latach 1945-1971 na omawianym terenie istniały trzy nadleśnictwa:
Nadleśnictwo Głuchołazy, (od 1959 r. pod nazwą Nadleśnictwo Prudnik), Nadleśnictwo Szklary i Nadleśnictwo Szczyty.

Nadleśnictwa te zostały utworzone :

• z lasów własności państwowej - 5%,
• z lasów własności miejskiej - 20%,
• z lasów wielkich majątków ziemskich - 50%,
• z upaństwowionych lasów prywatnych - 25%.

Z wyżej wymienionych nadleśnictw od 01 stycznia 1972 r. zostało utworzone Nadleśnictwo Prudnik z trzema oddzielnymi obrębami leśnymi Prudnik, Szklary i Szczyty. W 1976 roku przekazano do: Nadleśnictwa Tułowice – 1451 ha (l-ctwo Gnojna), Nadleśnictwa Rudy Raciborskie 1765 ha (l-ctwo Raków i Poniecice).
Jednocześnie z trzech byłych obrębów utworzono dwa obręby: Prudnik i Szklary.
W 1979 r. przekazano do Nadleśnictwa Bardo Sl. około 100 ha gruntów.

W latach 1945 i 1946 gospodarka leśna w nowo powstałych nadleśnictwach była ukierunkowana na porządkowaniu lasu pod względem sanitarnym i usuwaniu zaniedbań hodowlanych z ostatnich lat wojny. Jednak już począwszy od 1946 r. gospodarkę leśną prowadzono na podstawie sporządzonych planów urządzeniowych.

Dominującym sposobem użytkowania rębnego w minionych okresach gospodarczych był sposób zrębowy, rębnie częściowe stosowano w niewielkim zakresie.

Trzebieże stosowano systematycznie w drzewostanach przez wszystkie okresy gospodarcze opierając się na sposobie selekcyjnym.

W okresie definitywnego urządzania lasu stan zdrowotny lasu był dobry. Większych szkód ze strony świata owadziego, pasożytniczych grzybów i klęsk żywiołowych nie zanotowano. Jednak już w okresie II rewizji zauważa się szkody przemysłowe wyrządzone przez emisje gazów i pyłów (szczególnie zamieranie jodły).